Dit is mijn hof

Dit is mijn hof De Hedwigepolder de beroemdste polder van de Lage Landen schrijlings op de Zeeuws Vlaamse grens moet en zal onder water worden gezet De polder is symbool geworden voor het oude boerenland dat moet

  • Title: Dit is mijn hof
  • Author: Chris De Stoop
  • ISBN: 9789023493211
  • Page: 288
  • Format: Hardcover
  • De Hedwigepolder, de beroemdste polder van de Lage Landen, schrijlings op de Zeeuws Vlaamse grens, moet en zal onder water worden gezet De polder is symbool geworden voor het oude boerenland dat moet wijken voor nieuwe natuurgebieden Graafmachines rukken op en eeuwenoude hoeves verdwijnen Dit raakt de bevolking diep in de ziel.Chris de Stoop, zelf een boerenzoon uit deDe Hedwigepolder, de beroemdste polder van de Lage Landen, schrijlings op de Zeeuws Vlaamse grens, moet en zal onder water worden gezet De polder is symbool geworden voor het oude boerenland dat moet wijken voor nieuwe natuurgebieden Graafmachines rukken op en eeuwenoude hoeves verdwijnen Dit raakt de bevolking diep in de ziel.Chris de Stoop, zelf een boerenzoon uit de streek, keert terug naar de ouderlijke boerderij die van de ene op de andere dag leeg is komen te staan Terwijl De Stoop de boerderij bestiert, kijkt hij naar het veranderde landschap om zich heen Hij is zo iemand die in vervoering kan raken van een mooi gevormde koe Hij kan nog lyrisch worden van een vers geploegde akker Hij kijkt terug op het boerenleven dat het land maakte tot wat het was, duizend jaar lang En hij kijkt met verbijstering naar wat het geschonden en geradbraakte land inmiddels geworden is.Het ellendige verdwijnen van de boeren doet zich in heel Europa voor, maar nergens zo schrijnend als hier Vijftien jaar geleden nam Chris de Stoop zijn intrek in het toen nog bloeiende polderdorp Doel, dat moest wijken voor haven en industrie Hij schreef er zijn boek De bres Nu ziet De Stoop opnieuw de graafmachines oprukken en eeuwenoude hoeves verdwijnen, maar dit keer voor nieuwe natuur.

    • ✓ Dit is mijn hof || ↠ PDF Read by ↠ Chris De Stoop
      288 Chris De Stoop
    • thumbnail Title: ✓ Dit is mijn hof || ↠ PDF Read by ↠ Chris De Stoop
      Posted by:Chris De Stoop
      Published :2018-06-16T03:21:07+00:00

    1 thought on “Dit is mijn hof”

    1. Het is geen informatief boek en geen roman, maar een persoonlijk verhaal. De boodschap wordt pas in de epiloog duidelijk: 'de boeren zijn de verliezers van de vooruitgang [] Over hun overlevingsstrijd wordt zelfs weinig of niets genoteerd, het is de moeite niet waard om op papier te zeten, [] Het is erg om alles kapot te zien gaan, maar het is nog erger als niemand het opschrijft. De manier waarop had volgens mij wel anders gekund. Ik raakte de draad kwijt met alle verschillende gesprekken en te [...]

    2. “Terwijl we daar zitten, overmant me weer die weemoed die soms zo aan me blijft kleven. Een gevoel dat over meer gaat dan alleen familie, het gaat over de boerderij en de velden en de kreken, het gaat over een leven dat samenhangt met het land en de lucht, het gaat over al het oude en vertrouwde dat er altijd is geweest”Schrijnend , dat is het beeld dat Chris De Stoop in dit boek schetst over de teloorgang van het boerenleven, maar ook ronduit schrijnend is het wat dit blijkbaar met de mens [...]

    3. Blij dat ik nog eens kan geloven wat er op de cover van een boek staat. ‘Dit is mijn hof’ is inderdaad een magistraal boek. Chris De Stoop keert na de dood van zijn broer terug naar zijn ouderlijk huis, een boerderij ergens in de polders rond Doel. Van de aardbeving in Haïti recht naar die ‘nieuwe natuur in ontwikkeling’ thuis. Zijn moeder zit in een home waar ze wacht op de dood. Het boek beschrijft de teloorgang van het boerenleven als gevolg van de ontpoldering rond Antwerpen. Alle b [...]

    4. “De spanning rond de nieuwe natuur was door verschillende incidenten ten top gedreven. Mijn broer stelde me weer de vraag die hij me al vaker gesteld had: ‘ Waarom wordt daar geen boek over geschreven?”‘Dit is mijn hof’ is het boek dat eindelijk daarover geschreven is – het is een boeiend verslag over de ontpoldering van het Waasland, over hoe de boerennatuur moet wijken voor de ‘nieuwe’ natuur waarvan de ‘rugstreeppad’ het symbool is. Als natuurliefhebber vond ik het zeer in [...]

    5. Dit boek heb ik op p.122 weggelegd. Toen wist ik het wel, dat gedoe om de Hedwigepolder. De verteller is nostalgisch boos en is dat op p.122 nog, terwijl het er niet naar uit ziet dat het veel beter wordt. Al die boeren en boerinnen die gepiepeld worden. Het is heel erg en De Stoop is terecht verontwaardigd, maar het is ook veel herhaling en eenzang, zonder karakterontwikkeling. Participerende journalistiek.

    6. Een met vrieskou doortrokken zondag bracht me op 18/12/17 met de fiets doorheen de polders van Verrebroek, Doel en Kieldrecht. Het was inmiddels al weer een flink aantal jaren geleden dat ik de streek nog eens verkende. Geen prettig zicht, hoe de parel van het natuurreservaat De Putten er nu bij lag. Geen aangename ervaring om de restanten van - het eens zo bloeiende polderdorp - Doel te aanschouwen. Ik ben de voorbije kwarteeuw vanuit de milieubeweging een van de bevoorrechte getuigen geweest. [...]

    7. Als Chris de Stoop als kleiner Junge von seinem älteren Bruder Melken lernen soll, wird sofort deutlich, dass der Bruder der geborene Bauer ist und Chris die Leidenschaft seines Lebens erst noch finden muss. Chris wird als Erwachsener regelmäßig auf den Hof zurückkehren und seinem Bruder bei besonderen Arbeiten helfen. Den Polderhof in Doel südlich der Westerschelde (direkt am Antwerpener Hafen gelegen) hat der Vater der Jungen in den 50ern des vorigen Jahrhunderts gekauft, direkt nach der [...]

    8. Poldertrauma's om een uitstervende ambacht'Dit Is Mijn Hof' (2015) schetst simpel maar doeltreffend het autobiografische verhaal van een wedergekeerde boerenjongen, die mijmert over de teloorgang van het boerenbestaan in een tijd waarin steeds minder ruimte en respect is voor het ambacht. Over de opkruipende bureaucratisering rond milieuwetgeving, waardoor de agrariërs zich totaal anders moeten verhouden tot de natuur om hen heen. Over een ambacht die men vaak niet meer kan of wil nalaten aan h [...]

    9. Dit boek stelt de bewuste lezer voor een probleem. Het is een bijzonder mooi, aangrijpend, emotioneel geladen ego-document van De Stoop, die terugkeert naar zijn geboortegrond en ziet dat alles er is veranderd. Tegelijk schrijft hij met erg veel empathie en deernis over zijn aftakelende moeder en zijn ongelukkige broer, die koppig de boerenstiel in stand wil houden. Als lezer weet je ook dat De Stoop een journalist is, die hiervoor menig gelauwerd boek geeft geschreven, waarin hij wantoestanden [...]

    10. Een emotioneel betoog voor het boerenleven, een persoonlijk doorleefd verhaal over de teloorgang van de polder, een stuk geschiedenis dat nu moet wijken, niet voor de haven, maar voor "natuur", godbetert. Wie dit boek leest, zal zijn of haar verontwaardiging voelen toenemen over de manier waarop de landbouwers worden behandeld. Is landbouw iets uit het verleden? Nee, dat is het niet, maar tegen decennia-lange pesterijen kun je niet tegenop.Waarom verdwijnt de polder? Waarom verdwijnt dit stuk er [...]

    11. Chris de Stoop is in mijn ogen een van de beste schrijvers-journalisten binnen het Nederlandse taalgebied. Ik heb al zijn boeken met plezier gelezen. Ze zijn persoonlijk en geven inzicht in een onbekende wereld. Dit boek, ongetwijfeld zijn meest persoonlijke, laat de verdwijnende wereld van zijn familie, een boerenfamilie zien en stipt en passant het drama van de Hedwigepolder aan. Boeren die na generaties het boeren onmogelijk wordt gemaakt door absurde regels, doorgeslagen milieufreaks en rijk [...]

    12. 'De boeren zijn de verliezers van de vooruitgang' dat is de essentie van Chris de Stoops indringende boek 'Dit is mijn hof'. Het is een prachtig maar ook pijnlijk relaas over het politieke verraad aan de Zeeuwse boeren, die door landonteigening alles kwijtraken waar zij en hun voorouders hard voor gewerkt hebben. De ontpoldering van Zeeland gaat gepaard met de vernietiging van eeuwenoud, Middeleeuws cultuurlandschap, de onteigening van duizenden boeren en het verlies van vruchtbare landbouwgrond [...]

    13. Autobiografische roman over de onteigening van Wase polderboeren.Clash tussen de Antwerpse havenuitbreiding, natuurcompensaties en het verdwijnen van het cultuurlandschap."De natuur kent veel kleuren groen". (p.119)"Dat wij uit de tijd gevallen zijn maar de tijd ons ook in de steek gelaten heeft". (p.281)"Dat het goed is deel te maken van een oude verhaal". (p.281)

    14. Ontluisterend, verbijsterend.Of over hoe de natuur het manus militari opnieuw moet en zal overnemen, daarbij vlotjesweg vergetend dat landbouwers al eeuwen de grond bewerken in Doel en de andere polderdorpen. Een sociaal drama. Sterk doorleefd boek van deze onderzoeksjournalist dat iedereen zou moeten lezen om te beseffen welke lobby's en andere krachten meespelen in het verhaal van een bijna-verdwenen-dorp.Een alleszeggend citaat: "Waren de natuurbeschermers niet altijd medestanders voor het be [...]

    15. Moeilijk om een rode draad te vinden in dit zeer persoonlijke relaas van de auteur. Werkelijk alles aan de verandering is slecht. Door het gebrek aan nuance en zelfrelativering wordt het op den duur ongeloofwaardig wat mij betreft. Ook het ontbreken van een inbedding in een groter geheel en daarmee een verklaring voor de ontpoldering ontbreekt, en daardoor is het voor de auteur makkelijker om de haven en de natuurontwikkelaars de schuld van alles te geven.

    16. Dit boek stond ooit op mijn TO READ lijstje, maar donderde er om een mij niet bijgebleven reden af. Toen ik het onlangs in de bibliotheek zag staan, lonkte het opnieuw. Voornamelijk omdat ik het basisthema vrij uniek vind. Én ik las nooit eerder een boek van journalist / schrijver Chris De Stoop. Tijdens zijn dertigjarige carrière maakte hij naam en faam als onderzoeksjournalist en auteur van zowel fictie als non-fictie. ‘Ze zijn zo lief, meneer’ uit 1992 mag als zijn doorbraak in boekvorm [...]

    17. Het is niet helemaal mijn ding. Maar ik heb veel geleerd over de hopeloze administratieve molen waarin boeren verzeilen en natuurlijk kom ik eens kijken naar die veelbelovende streek. Goed geschreven.

    18. Aangrijpend geschreven, pageturner! Als ruimtelijk planner deed dit (letterlijk) een boekje open naar hoe omwonenden zich opstellen en waarom. Zet je aan het denken.

    19. Ik schreef ooit achter de schermen mee aan deze recensie van het boek van Chris De Stoop: demorgen/plus/testamen

    20. Ik zou zeggen verplicht lezen! Boeiend geschreven over een groot vergeten drama. De boerenSchande wat wij mensen laten gebeuren. Te triest voor woorden.

    21. Dit verhaal wekte een enorme tweestrijd in mij op. CdS gaat terug naar de boerderij waar hij opgegroeid is onder de rook van Antwerpen en waar zijn moeder en broer een onmogelijke strijd voerden tegen het verbond van de milieubeweging en de haven. Zijn moeder zit in een verzorgingstehuis en zijn broer is gestorven, zodat CdS het beheer van de boerderij heeft moeten overnemen. Hij neemt de lezer mee door het slagveld van oa Doel, Hedwigepolder en Zaligem, waar boeren, burgers en onderzoekers hem [...]

    22. ‘Ik voelde de eeltplekken, de kloven, de littekens in die hand, die allemaal een verhaal konden vertellen.’ (p. 263) En dat doet hij, Chris de Stoop, een verhaal vertellen. Langzaamaan ontrafelt hij het voorbije leven van zijn broer op de boerderij, en krijgt elke scheur of verzakking een eigen betekenis. Dit familieverhaal bedt hij in in een groter verhaal, het verhaal van de hoeves in de Hedwigepolder, die een voor een onteigend worden, in verband met havenuitbreiding en hiermee samengaand [...]

    23. Opgelet: Dit is geen recensie van het boek zelf (nogal wiedes, want het is nog niet verschenen), wel van het (ongecorrigeerd) leesfragment (bestaande uit 2 hoofdstukjes) dat ik gekregen heb op de lezersontmoeting van Iedereen Leest op 31 mei 2015. Maar aangezien ik het boek zelf wellicht niet zal lezen, omdat dergelijke non-fictie niet d'office op mijn lijst staat, ga ik toch al m'n bevindingen over het leesfragment posten.--------------------De Stoop stelt het boer zijn positief voor, hoe het v [...]

    24. Een persoonlijk relaas over de teloorgang van een boerenfamilie en -bedrijf. Er zit veel in het verhaal verwerkt, maar de auteur had van mij nog wat meer een keuze mogen maken tussen het familieverhaal, de druk op het boerenleven, de kwestie van natuurcompensatie, de Hedwigepolder en de gevolgen van uitbreiding van de Antwerpse haven; nu lopen al deze lijnen door elkaar heen. Met name het persoonlijke verhaal van zijn familie, waarbij de moeizame relatie met zijn broer me vooral boeide, had ik g [...]

    25. Er verschijnt steeds meer goede Nederlandse - wat ik noem- literaire non-fictie. Ik bedoel dan geen degelijke en ook wel belangrijke historische werken maar goed geschreven boeken over een land, streek, actuele situatie of persoon waarin ook de historische achtergronden in het algemeen en/of toegespitst op 1 persoon tot hun recht komen. Ik vind dat een heel interessant en boeiend genre. Het heeft niveau waardoor het met plezier leest en je er wat van opsteekt. Dit boek is hier een mooi voorbeeld [...]

    26. 3.5/5Dit boek is wellicht het meest deprimerende boek dat ik dit jaar gelezen heb. En niet zomaar, geworteld als het boek is in de emoties van de auteur en zijn omgeving, die allen te maken hebben met de pijnlijke situatie rondom de onteigening en herontwikkeling van de landbouwgronden in Zeeuws-Vlaanderen (de meest vruchtbare en "vette" grond in ons deel van Europa), en dat alleen vanwege de onverzadigbare honger naar groei van de Antwerpse Haven. Het zit ze alleen maar tegen, ze hebben niets i [...]

    27. Chris De Stoop - bekend van zijn meeslepende non-fictie journalistiek, zoals "Ze zijn zo lief, meneer" - schrijft hier iets als een "docu-roman", of een "journalistieke roman", of hoe je het ook kan noemen: een soort kruising tussen reportage en roman. Zijn verhaal over de polders bij Doel zijn een bekend verhaal, en toch als je dit leest dan frons je toch de wenkbrauwen. Zoveel zelfmoorden en depressies bij de onteigende boeren? Natuurgebied als soort "compensatie", voor wie? Voor de haven die [...]

    28. " Sinds de jaren negentig is biodiversiteit hét toverwoord voor de natuurbeweging. Een begrip dat gemakkelijk te vatten is in getallen, tabellen en grafieken. Dat is nog meer het geval met het soort ecocentrisme van professor Meire, die het heeft over de prijs van een landschap, niet over de waarde. Het gevolg is dat we de natuur zien als maakbaar en reproduceerbaar. 'Zo'n natuurgebied is op maat van de consumptiemaatschappij. Een inwisselbare container met planten en dieren. Die altijd weer af [...]

    Leave a Reply

    Your email address will not be published. Required fields are marked *